Αϋπνίες.

Written by Ria

Είναι 5 τα χαράματα και εγώ για άλλη μια φορά δεν μπορώ να κοιμηθώ. Κάθομαι στο θεοσκότεινο δωμάτιο και σκέφτομαι τι φταίει για τις αϋπνίες μου.. Φταίνε σκέψεις; Φταίνε γεγονότα; Ίσως να είναι και τα 2 μαζί, αλλά γι’ αυτό που είμαι σίγουρη, είναι πως το μεγαλύτερο κακό, το κάνουμε εμείς στον εαυτό μας παρά οι άλλοι και εκεί είναι συνήθως η αιτία των περισσότερων πραγμάτων.. αναλύουμε, απορούμε, θυμώνουμε, λησμονούμε και όλα αυτά μόλις πέσει το σκοτάδι και μείνουμε μόνοι μας. Όλη την ημέρα κάνουμε πράγματα για να ξεχαστούμε, βγαίνουμε με παρέες και δείχνουμε την ευρέως αποδεκτή εικόνα και όχι την αλήθεια. Θέλω να σε δω το βράδυ όμως που θα ‘σαι μόνος στο δωμάτιο σου εκεί τι κάνεις..; Εκεί πως ξεγελάς τον εαυτό σου και δεν λέω όταν μπαίνεις στο ίντερνετ ή όταν βλέπεις κάποια ταινία, αλλά αναφέρομαι σε εκείνη την στιγμή που προσπαθείς να κοιμηθείς και σαν να έχεις πατήσει ένα διακόπτη και όλα όσα είχες κρύψει στο πίσω μέρος του μυαλού σου έρχονται στην επιφάνεια και το πλάκωμα στο στήθος γίνετε όλο και μεγαλύτερο ρίχνοντας τις μάσκες μας ίσως να μας βοηθήσει, δεν ξέρω , ίσως και να παραληρώ από την αϋπνία..αλλά αν δεν το δοκιμάσετε σίγουρα ποτέ δεν θα μάθετε..!