Όνειρα.

Written by: Mary Alice

Σύμφωνα με έρευνες, λίγες στιγμές πριν αποκοιμηθούμε σχηματίζουμε νοητά τις φιλοδοξίες και τους πόθους μας στην ιδανική τους μορφή. Στην μορφή εκείνη που για λίγο δεν σκεφτόμαστε τα αρνητικά αλλά τα θετικά και εξιδανικεύουμε τα πάντα.

Αυτό όμως δεν ισχύει και για εμένα. Φαίνεται ότι μόλις έρχεται εκείνη η στιγμή που θα κάνω και εγώ τα δικά μου ‘νοητά ‘ όνειρα, σηκώνομαι και γράφω. Η ώρα είναι 02:15 και έτσι αυτή την ώρα που όλοι κοιμούνται (προφανώς και δεν εννοώ αυτούς που είναι ακόμα σε κάποιο κλαμπ!), εγώ θέλω να γράψω για τα όνειρα.

        Τα όνειρα είναι η προσπάθεια της υλοποίησης των στόχων μας. Η φιλοδοξία της υλοποίησης των επιθυμιών μας. Χωρίς τα όνειρα όλοι θα ήμασταν μίζεροι. Ακόμα όμως και αυτοί που είναι μίζεροι, ή έχουν κατάθλιψη, έχουν και εκείνοι όνειρα. Ξέρω, το να πεθαίνεις την επόμενη μέρα είναι ένα από τα όνειρα του καταθλιπτικού αλλά τι να κάνουμε; Τα όνειρα αλλάζουν από άτομο σε άτομο.

        Έχετε σκεφτεί το αγαπημένο σας όνειρο;

        Εκείνο που το ονειρεύεστε ακόμα και με ανοιχτά τα μάτια;

        Εκείνο που θέλετε να το έχετε πραγματοποιήσει μέχρι το τέλος της ζωής σας;

        Αν ναι τότε τι έχετε κάνει για αυτό;

        Το πλησιάζεται ή σας γλιστράει μέσα από τα χέρια σαν τον άνεμο;

        Όνειρα

        Μια λέξη με τόσα πολλά νοήματα. Θα ήθελα να ξέρω τι σκέφτεστε, τι σκέφτεται κάποιος όταν ακούει την λέξη όνειρο.

        Για εμένα όνειρο είναι να γράφω και τραγουδάω και αυτό να αρέσει στον υπόλοιπο κόσμο. Κάποιος θα έλεγε να γίνει διάσημος, να γίνει πλούσιος(η οικονομική κρίση δεν επηρεάζει τα όνειρα είπαμε!) και ούτω καθεξής.

        Όνειρο είναι να γίνεται πραγματικότητα το οτιδήποτε θέλεις. Για αυτό και τα όνειρα δεν πρέπει να κατακρίνονται από κανένα και από τίποτα.

        Η φίλη –συνάδερφος- Jessie, έχει πλάσει με την φαντασία της τον γάμο της (οι λεπτομέρειες αποκρύπτονται για το γάμο που θέλει μιας και αυτό το όνειρο δεν ανήκει μου ανήκει). Όταν μου το είπε άρχισα να κάνω ‘ Τι όμορφο!’ και όντως ήταν. Για εκείνη. Επειδή ήταν δικό της όνειρο και όχι δικό μου. Όμως μετά από τόσο καιρό ξαφνικά σκέφτομαι ότι και εγώ θα ήθελα κάποιον να είναι δίπλα μου και οπωσδήποτε με την ύπαρξη της μεγάλης λέξης ΓΑΜΟΣ πάνω από το κεφάλι μου. Θέλω απλά να έχω κάποιον που να είναι δίπλα μου και να με καταλαβαίνει, να με αποδέχεται για αυτό που είμαι.

Πολλά ζητάω;  

Μάλλον. Δεν ξέρω.

        Ίσως να φταίει ότι είναι αργά, ίσως να φταίει o καφές και το amaretto, αλλά απλά εγώ αυτό θέλω. Να έχω κοντά μου κάποιον.

        Γενικά όμως για τα όνειρα θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Τολμήστε τα! Κάντε τα πραγματικότητα! Έχω φίλους που έχουν πραγματικά χαρίσματα και απλά σε αυτή την φάση της ζωής του δεν μπορούν να τα πραγματοποιήσουν σε απόλυτο βαθμό. Ξέρω μια που ζωγραφίζει ( Jessie ) , μια που τραγουδάει ( Αναστασία ) , μια που συνθέτει ( Δέσποινα ), μια που τα κάνει όλα ( Μαρία Αλεξανδροπούλου –αν δεν παινέσουμε την αρχηγό μας θα πέσει το σπίτι μας να μας πλακώσει) και αυτοί οι λίγοι άνθρωποι είναι ένα δείγμα της μοναδικότητας που υπάρχει.

        Όνειρα και πάλι όνειρα. Γίνεται αυτό που θέλετε, αυτό που έχετε προοριστεί να γίνεται χωρίς να ακούτε κανένα άλλον. Τα όνειρα πάντα υπάρχουν μέσα μας, απλά πρέπει να τα πραγματοποιούμε.

Μέχρι την επόμενη φορά ονειρευτείτε

Και αφήστε το άστρο των ονείρων σας να λάμψει!

Μαρία - Αλίκη