Written by Mary Alice
Κοιτούσε σιωπηλά την
θάλασσα
Τον ηρεμούσε
Μέσα σε τόσο λίγο
διάστημα κατάλαβε ότι η γαλάζια απέραντη θάλασσα ήταν το φάρμακο του
Το φάρμακο για όλα του
τα προβλήματα
Παρατηρούσε την θάλασσα
που σε λίγες στιγμές ο ήλιος θα εξαφανιζόταν μέσα της
Σκεφτόταν ξανά και ξανά
τα προβλήματα του
Είχε συνηθισμένα
προβλήματα όπως όλοι οι άνθρωποι
Όμως εκείνη την στιγμή
είχε ένα περίεργο συναίσθημα που δεν μπορούσε να το προσδιορίσει
Ίσως να ήθελε κάτι που
όλοι οι άνθρωποι γύρω του το είχαν και εκείνος το έβρισκε πάντα σε λάθος μέρη
Ίσως εκείνη την στιγμή
να το παραδεχόταν στον εαυτό του και αυτή μπορεί να ήταν η πρώτη αληθινή φορά
που φοβόταν και αυτό φαινόταν στην αναπνοή του που ήταν βιαστική και τρομαγμένη
Η θάλασσα
ανεβοκατέβαινε ρυθμικά ενώ μικρά κυματάκια σκάγανε πάνω στα βράχια, δείχνοντας
ότι η νύχτα ερχόταν σε λίγο
Χωρίς να το καταλάβει η
ανάσα του συμβάδιζε με αυτά τα κύματα, είχε γίνει λίγο πιο ήρεμη
Σαν να είχε ξεχάσει τι
σκεφτόταν επειδή τον είχε μαγέψει αυτός ο παφλασμός των κυμάτων
Ξάφνου ακούστηκε ο ήχος
ενός γυάλινου αντικειμένου κοντά στα βράχια
Σηκώθηκε από το παγκάκι
που καθόταν και έψαξε να βρει την πηγή του ήχου
Εντόπισε ένα μικρό
γυάλινο μπουκάλι που είχε εγκλωβιστεί ανάμεσα στα βράχια
Μέσα του το μπουκάλι
είχε κάτι
Πλησίασε, το πήρε στα
χέρια του και με την ελπίδα ότι αυτό που θα είχε μέσα δεν θα είχε χαλάσει αναποδογύρισε
το μπουκάλι και από μέσα του βγήκε ένα χαρτί
Διάβασε το χαρτί,
χαμογέλασε και έπειτα το ξαναέβαλε στο μπουκάλι και το έριξε πίσω στην θάλασσα
Ήταν ώρα να επιστρέψει
σπίτι του
Κόντευε να δύσει ο
ήλιος
Το χαρτί έγραφε:
‘Δεν σε ξέρω ούτε με
ξέρεις και ούτε και θα με μάθεις ποτέ
Δεν είναι ανάγκη
Το μόνο που θέλω να σου
πω είναι ότι για να το έχεις στα χέρια σου αυτό το μήνυμα πρέπει να είσαι ή
πολύ τρελός ή πολύ ονειροπόλος
Τώρα άκουσε με καλά
Δεν είσαι τρελός
Ένας τρελός δεν θα
άνοιγε ένα μπουκάλι που το βρήκε στην θάλασσα
Είσαι ονειροπόλος
Δεν ξέρω τι σκέφτεσαι
αλλά σου λέω ότι υπάρχει ελπίδα
Μερικές φορές μάλιστα
είναι κοντά σου και εσύ δεν την βλέπεις
Και μην ρωτήσεις εμένα
τι θεωρώ ελπίδα
Πάρε μόνο ως παράδειγμα
ότι αυτό το μήνυμα επιτέλους έφτασε στα χέρια σου
Αυτό το μήνυμα
προοριζόταν για εσένα
Αυτό είναι ελπίδα
Να περιμένεις το
απροσδόκητο, το καλύτερο στις χειρότερες καταστάσεις
Χαμογέλα λοιπόν γιατί
σήμερα έμαθες κάτι
Δεν σε ξέρω και δεν με
ξέρεις
Και όμως ξέρω ότι
μίλησα μέσα σου
Για το αυτό τον λόγο
και μόνο, χαμογέλα
-Ε
Υ.Γ= Βάλε το χαρτί ξανά
μέσα στο μπουκάλι και άφησε το να επιστρέψει στην θάλασσα
Μπορεί να βρει κάποιον
άλλον σαν εσένα’
Το αγόρι λίγο πριν
φύγει χαμογέλασε και έστρεψε το βλέμμα του προς τον ήλιο που σε λίγες στιγμές
θα κατάπινε ολοκληρωτικά η θάλασσα
Ο φάρος που ήταν στην
μια μεριά του λιμανιού άναψε και αυτή την φορά το αγόρι πίστευε ότι το φως του
δεν έδειχνε μόνο τον δρόμο για τα πλοία που θα ερχόντουσαν αλλά και για την
ίδια την ελπίδα
Σε μια άλλη μεριά της
θάλασσας μια κοπέλα λίγες μέρες αργότερα, έκπληκτη, βρήκε και εκείνη το
μπουκάλι
Το άνοιξε για να το
ελέγξει αν το μήνυμα που είχε γράψει είχε αλλοιωθεί από την θάλασσα
Πίσω όμως από το χαρτί
υπήρχαν καινούργιες λέξεις…
‘Ξέρω ποια είσαι
Έρχομαι να σε βρω
Πάντα δικός σου,
-Π’
*Το γράμμα -Ε σημαίνει Ελπίδα, ενώ το γράμμα –Π σημαίνει
Πίστη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου